In een openhartig gesprek met Medium vertelt producer Stephan Boers over zijn jeugd, inspiratie en toekomstplannen.

Stephan Boers is een Nederlandse producer die onder de naam Ramiks met bekende Nederlandse rappers als Hef en Jiggy Djé heeft samengewerkt. Door het project 1Beat4JayZ – waarin de producer binnen één jaar een beat voor Jay-Z wilde maken – is hij getekend bij het Nederlandse hiphop-platenlabel Noah’s Ark. Hij heeft een aandeel geleverd in het grootste succes in de scene van 2015, misschien wel hét hoogtepunt in Nederlandse hiphop tot nu toe: New Wave. Hoog tijd om Stephan beter te leren kennen: hoe is hij in deze wereld gerold en wat zijn zijn ambities?

Hoe kom je aan de naam Ramiks?
“Dat is de meest suffe story ooit. Mijn naam is tot stand gekomen in de tijd van MySpace. Ik moest een naam hebben en ik wist niet zo goed wat voor naam ik wilde. Mijn favoriete producer was RZA en ik had een hoodie aan van een old skool hiphop-merk Acadamics. Daar kwam toen Ramiks uit. Op Facebook heette ik een lange tijd Stephan Skimar, waarop anderen zeiden: “Ah, nu snap ik waarom je Ramiks heet, het is gewoon je achternaam achterstevoren.” Dat was natuurlijk niet zo, maar het maakte sense voor mensen en uiteindelijk dacht ik ‘fuck die shit ook’. Maar als ik nu moest kiezen, zou ik het liefst gewoon onder Stephan Boers produceren. Inmiddels heb ik mezelf wel Ramiks gemaakt, maar toch zou ik het liefst onder een naam muziek uitbrengen die iets natuurlijker is, zoals Stephan.”

Ik was nog te jong om die druk aan te kunnen en ging uiteindelijk toch liever jointjes roken met vrienden

Wanneer begon je zelf met beats maken?
“Volgens mij ging ik net naar het eerste of tweede jaar van het MBO. Ik denk dat ik een jaar of negentien was. Helaas best laat. Er zijn tegenwoordig jongens van veertien of vijftien, die dan al keiharde beats knallen. Ik maakte daarvoor al wel muziek. Ik begon als drummer, waar ik destijds heel fanatiek mee was. Op mijn vierde begon ik met snaredrum spelen. Daarna heb ik diploma’s behaald voor drum. Van mijn twaalfde tot mijn vijftiende speelde ik ook in een harmonieorkest. Dat was best gek, maar nu terugkijkend zie ik wel hoe dat allemaal gelopen is. Mijn pa speelt tuba en mijn zus speelt hoorn. Samen met mijn oom speelde ik percussie, snare en drums achter dat harmonieorkest, dus ik kom ook wel uit een muzikale familie.”

“Nu ik daar op terugkijk, was dat wel heel lauw eigenlijk. We speelden toen shit van Lord Of The Rings en heel gekke klassieke stukken. Maar op een gegeven moment trok ik het niet meer zo goed. Er werd best veel van mij verwacht, maar ik was nog te jong om die druk aan te kunnen. Je moest wel echt oefenen, maar ik ging uiteindelijk toch liever jointjes roken met vrienden.”

Je kunt wel beats maken, maar je zal nooit zo goed worden als je neef

Hoe keken je vrienden naar het feit dat je in een harmonieorkest speelde?
“Mijn vrienden hebben me altijd wel heel erg gesteund in wat ik doe. Wat wel grappig is, mijn neef maakte al beats met Fruity Loops en toen zag ik ‘oh shit, je kunt gewoon beats maken op je computer’. Daarvoor hadden we eigenlijk nooit contact. Mijn oom zette vaak cd’s op met beats van hem, en ik was wel altijd onder de indruk. Van hem heb ik altijd kunnen afkijken en ik heb ook veel van hem geleerd.”

“Ik weet nog goed dat een vriend van mij tegen me zei: ‘Ja, je kunt wel beats maken, maar je zal nooit zo goed worden als je neef.’ Dat is wel echt een moment voor mij geweest dat ik dacht: ‘Oké, ik ga het je laten zien.’ Uiteindelijk werkt mijn neef bij de bank en maak ik beats, haha.”

Wat je persoonlijke smaak betreft, naar welke tijd van hiphop luister jij het liefst?
“Nu luister ik het liefst naar de tijd van nu. Maar ik luister ook niet per se alleen naar hiphop, misschien wel meer andere dingen. Ik ga bijvoorbeeld heel goed op Major Lazer en dat album van Justin Bieber vond ik ook heel lekker. Productioneel gezien is het heel erg tof en vernieuwend. Dat zet mij ook weer op scherp.”

Wat zie jij als het hoogtepunt van Nederlandse hiphop?
“New Wave is absoluut het hoogtepunt tot nu toe. Het is een heel belangrijke mijlpaal geweest, als je kijkt wat voor prijzen het project heeft binnengehaald: Edisons, platina, de Popprijs. Alles bij elkaar is het een enorm statement geweest. Als je kijkt naar de radio waar ze nu denken: misschien moeten we Broederliefde naar de studio halen? Ik denk dat het een proces is waar we in zitten. Ik ben heel blij dat ik onderdeel mag uitmaken van eigenlijk het keerpunt in de Nederlandse hiphop, waar we werken naar de status van hiphop zoals die is in de Verenigde Staten.”

“Sowieso is dat hele ding van New Wave een eye-opener geweest. Sinds New Wave ben ik heel anders gaan luisteren, breder gaan denken en het heeft wel degelijk invloed gehad op mij als producer.”

“Niet per se leuk om allemaal te vertellen misschien, maar we zaten op Schiermonnikoog en ik zat toen niet echt lekker in mijn vel. Mijn moeder was destijds erg ziek en daardoor zat ik met mijn hoofd helemaal ergens anders. Toen ik zag wat voor succes New Wave had, heb ik wel even een moment gehad dat ik dacht: wat ben ik nou eigenlijk aan het doen? In de tussentijd was er veel gebeurd en besefte ik dat ik mezelf, wat het produceren betreft, in een hokje stopte. Zo van: zo moet het klinken voor mij.”

Hoe moest het voor jou klinken?
“Ik hield niet van vrolijke muziek. Ik moest ergens droevig in het donker zitten en de muziek moest een tikkeltje stoffig klinken. In zo’n hokje stopte ik mezelf. In die tijd luisterde ik veel naar Kanye en Travis Scott, die me heel erg inspireerden, mijn muziek moest ook die vibe weergeven. Nu inspireert het me wel, maar ik hoef niet per se zo te klinken. Ik kan nu gewoon doen whatever the fuck ik wil. Ik denk dat New Wave in zoverre daarvoor een eye-opener is geweest.

Wat zijn jouw plannen voor de toekomst?
“Binnenkort begin ik met een eigen plaat in de vorm van vier maxisingles, met een A- en een B-kant. Dat wordt dan als het ware mijn debuutplaat, die ik in januari hoop uit te brengen. Dus ik hoop dat die plaat ook gewoon goud gaat, haha.”

Met mijn eigen project wil ik een statement neerzetten

Door wat raak jij het meest geïnspireerd?
“Muziek inspireert mij het meeste, maar ook visueel kan ik geïnspireerd raken. Een tof kunstwerk kan ook veel met mij doen. Ik hoor bijvoorbeeld in kleuren. Voor mij is een muziekproductie als een schilderij met allerlei verschillende texturen, kleuren, vormen en lagen die uiteindelijk moeten matchen. Aziz (Nederlandse rapper waar Ramiks de EP ‘Wrijving’ mee heeft gemaakt, red.) denkt op dezelfde manier en dan zegt hij bijvoorbeeld: ‘Het is nog iets té lichtblauw’. Op die manier communiceren we dan met elkaar.”

Kun je daar iets meer over uitleggen?
“Voor mij is bijvoorbeeld een heel lage, diepe bastoon zwart of grijs. En iets heel vrolijks als een fluit kan geel of oranje zijn en een schelle sound is voor mij een witte kleur. Op die manier heb je het over kleuren en zo probeer ik als het ware een compositie in kleuren te maken.”

Gaat je voorkeur uit naar het gebruiken van samples of speel je liever zelf in?
“Als je mij een jaar geleden deze vraag had gesteld, zou ik kiezen voor samples. Nu kies ik voor inspelen met een vleugje sample. Elk nummer dat ik uitbreng, moet iets speciaals hebben. Ik kan niet een liedje uitbrengen dat iemand anders ook heel makkelijk zou kunnen maken. Soms lukt het niet, en dan is het wat het is. Zoals de intro voor New Wave, die had iedereen kunnen maken, maar de combinatie van Jonna (Fraser, red.) en Ronnie tilt de track zodanig omhoog dat het acceptabel is. Ik had er moeilijk over kunnen doen, maar het is eigenlijk wel tof zo.”

Loop je wel eens tegen problemen aan als je op zo’n veeleisende manier werkt?
“Ja, soms wel. Als je in opdracht van iemand werkt dan werk je toch in een team en kun je – helaas – niet altijd koppig zijn en zeggen: nee man, dit is mijn beat. Als ik dat zou doen dan heb ik geen werk meer. In teamverband moet je nu eenmaal water bij de wijn doen. Daarom kijk ik ook uit naar mijn eigen project, waar ik dat wel kan zeggen: nee sorry man, maar dit is wel hoe het moet zijn. Dan zullen andere jongens water bij de wijn moeten doen, want dan is het wel mijn product.”

Komt de drang naar een eigen project voort uit het niet meer water bij de wijn willen doen?
“Nee, dat niet. Ik vind het ook leuk om met heel veel verschillende jongens verschillende nummers te maken. Ik zit met een Lijpe tot een Kraantje Pappie in de studio, jongens die in twee verschillende werelden leven. Ik vind het ook echt leuk om verschillende jongens te ontmoeten, te leren kennen en mee te werken. Verschillende mensen om mij heen hebben, inspireert mij ook weer. Mijn eigen project komt meer voort uit de drang om een statement neer te zetten: ‘kijk, als je mij de vrije hand geeft, is dit wat ik wil maken en dit is wie ik nu ben.”

3980 Total Views 3 Views Today

Reacties

reacties