Het academisch jaar is weer in volle gang en dat betekent een hoop stress onder studenten. Loïs Marcus neemt ons mee in haar beleving van deze stress en hoe zij er mee om is gegaan.

Na een heerlijke vakantie die voor de een langer heeft geduurd dan voor de ander (mijn laatste herkansing bezorgde me toch tweeënhalve week minder vakantie…), kunnen we zeggen dat het nieuwe academische jaar goed en wel van start is gegaan. Met deze start beginnen de colleges, werkgroepen en tentamens weer  in volle vaart. Voor velen zal de rust die in de vakantie werd ervaren na de eerste paar weken al wel weer weggevaagd zijn (vakantie, wat is dat?). Met de aankomende tentamens en bijbehorende studiestress, leek dit me het moment voor een herinnering dat er meer is dan studeren.

Er is meer dan studeren
“Als we niet oppassen creëren we een generatie van zombies”, las ik in een artikel van de Volkskrant. Het ging over het feit dat de studiedruk hoog is, dan wel niet steeds hoger wordt. Het is een onderwerp waar steeds meer aandacht voor komt. Hoewel veel studenten hier prima mee om kunnen gaan, zijn er namelijk ook een hoop die zoveel stress en spanning ervaren dat ze te maken krijgen met burn-outklachten. Een kwart van de studenten, als ik de Volkskrant moet geloven. Ik ben er daar  een van. Begin dit jaar bereikte ik een dieptepunt en was het zo erg dat ik sommige dingen op een lager pitje heb moeten zetten. Omdat ik er redelijk vroeg bij was, heb ik het nog  aardig in de kiem kunnen smoren en was ik er best snel weer beter aan toe. Wat ik het meest geleerd heb uit die periode is dat er meer is dan studeren. Dat klinkt voor sommigen misschien volstrekt logisch, voor mij eigenlijk ook. Maar ik handelde er niet naar. Alles moest zo snel mogelijk en zo goed mogelijk gedaan worden, een zesje moest een zeven zijn en ik dompelde mezelf compleet onder in alles wat met studeren te maken had. Het was dan ook heel erg wennen om aan andere dingen te denken dan aan studeren. Dat het eigenlijk zo ver was gekomen was een redelijke schok, ik had zelf totaal niet door dat ik zo geobsedeerd was met het inleveren van opdrachten en het doorlezen van hoofdstukken.

“Hoewel een hoop studenten goed met stress om kunnen gaan, zijn er ook een hoop hier zoveel spanning door ervaren dat ze te maken krijgen met burn-outklachten.”

Millennials
Wat schijnt is dat dit soort klachten heel typerend zijn voor de millennial-generatie. Als student wil je natuurlijk overal het meeste uithalen, je studie goed doen, extra werk , een sociaal leven, het brengt allemaal drukte en spanningen met zich mee. Ook alles wat gedeeld wordt via sociale media speelt hierin een rol. Het drukke leven en alles delen wordt allemaal eigenlijk heel erg normaal gevonden en hierdoor stellen we steeds hogere eisen aan onszelf. Psycholoog Thijs Launspach legt in een filmpje voor de Universiteit van Nederland uit waarom millennials hier op deze leeftijd juist gevoelig voor zijn. “Hoe kan het nou dat deze generatie zoveel gevoeliger is voor burn-outs en stressverschijnselen dan de generatie voor hen?”, start hij. Wat volgt is een verhaal wat veel mensen zullen herkennen; een jongen van 27 jaar met een leuk sociaal leven en een goede baan, die uiteindelijk helemaal instort omdat hij de verantwoordelijkheden van zijn werk niet zo goed meer aan kan. Maar waarom is dit nou zo typerend voor deze generatie? Launspach heeft er een paar redenen voor.

“Onze opvoeding zorgt ervoor dat we het idee hebben zelf verantwoordelijk te zijn voor ons geluk.”

Hoge verwachtingen
Ten eerste zijn we opgegroeid in een goed draaiende economie, terwijl deze nu een stuk minder goed draait. Het gaat dus minder goed en dit zorgt ervoor dat je sneller teleurgesteld bent. Ook opvoeding speelt een rol. Een individualistische opvoeding is wat de meeste van ons hebben gehad, hierdoor hebben we het idee dat we verantwoordelijk zijn voor ons eigen geluk en geven we onszelf de schuld van de dingen die er fout gaan. Wat  ook veel invloed heeft, is het feit dat we er nu langer over doen ‘volwassen’ te worden. Vroeger trouwden mensen al rond hun twintigste en begonnen ze ook meteen aan kinderen, de jeugd van nu begint met studeren en is pas aan toe aan deze stappen rond hun dertigste. We verwachten wel van onszelf dat we rond die leeftijd alles voor elkaar hebben, wanneer dit niet zo is zorgt dit voor extra spanningen en stress.

Geniet
Wat het belangrijkst is,  blijf doen wat je leuk vindt. Zorg ervoor dat je je goed voelt en dat de dingen die je doet goed voelen. Het hoeft allemaal niet perfect, er zijn genoeg wegen die  kunnen leiden naar waar je heen wilt. Maak je niet te veel zorgen, geniet van de dingen, lach zo nu en dan en laat ook eens een traan. F*ck perfect, zoals het armbandje dat mijn moeder me gaf voor mijn verjaardag (en als herinnering voor als ik het zelf even niet meer weet) zegt.  Live a little.


Cover: Unsplash / Final Editor: Ivo Martens

111 Total Views 4 Views Today

Reacties

reacties

Categories: Opinion