“Money, money, money. Must be funny. In the rich man’s world.” Deze wijsheid van Abba kan vrijwel elke student beamen. De drie zinnen die…

“Money, money, money. Must be funny. In the rich man’s world.” Deze wijsheid van Abba kan vrijwel elke student beamen. De drie zinnen die ik net heb uitgetypt, kunnen mij echter geld gaan kosten. Grof geld. Geld dat ik schuldig zou zijn vanwege inbreuk op het intellectuele eigendom van Abba, zo oppert de National Music Publishers Association (NMPA). Dat deze organisatie niets van het internet begrijpt, blijkt wel uit hun site, weergegeven in Google Chrome. Een scheve banner van de Amerikaanse equivalent van de wapenbroeders Buma/Stemra en Stichting BREIN kan ik nog accepteren, maar hun belachelijke idee om lyrics sites plat te laten leggen niet.

Lyrics sites
Hoogstwaarschijnlijk heb je het zelf ook wel eens gedaan. Je googelt dat ene leuke nummer dat je zo graag wilt meezingen, maar waar je de tekst niet direct van kunt verstaan. De zoekmachine leidt je naar de juiste lyrics, weergeven door sites als lyricsmania.com, anysonglyrics.com en rapgenius.com. Deze verrijking van de muziekbelevenis staat treurig genoeg op losse schroeven. De boel moet plat, want de sites verdienen volgens de NMPA op een illegale manier geld aan het intellectueel eigendom van anderen, in dit geval de songteksten.

Rap Genius, overigens mijn persoonlijke favoriet, krijgt met name de zwartepiet toebedeeld. De site die zich een ‘hip-hop Wikipedia’ noemt, geeft duiding aan de soms moeilijk te interpreteren teksten uit de hip-hopscene. Evenals Wikipedia is deze site gebaseerd op crowdsourcing; iedereen kan informatie over lyrics aandragen en deze informatie is gratis in te zien. Daarbij wordt de tekst van het nummer uiteraard weergeven, zoals Joost Zwagerman in De Wereld Draait Door een kopie van een schilderij meeneemt. Kunst bespreken is lastig zonder het te zien, zo is de gedachte.

De muziekindustrie wappert met antieke regelgeving

Een mooi voorbeeld van een door Rap Genius geduid nummer is Niggas in Paris van hip-hopeindbazen Kanye West en Jay-Z. Regel voor regel zie je de lagen in deze hit. Ook leken zullen moeten toegeven dat de soms oppervlakkige hip-hopwereld heel mooi kan zijn. Met een knipoog vaak, zoals bij “Got my niggas in Paris and they going gorillas, huh”. In mijn ogen is dit een absolute toevoeging die de muziekindustrie zelf niet levert en waarschijnlijk ook niet kan leveren, aangezien de site inhoudelijk door de bezoekers wordt gemaakt. Afblijven dus.

Ceci n’est pas une openbaarmaking
De muziekindustrie zou de muziekindustrie echter niet zijn, als zij niet met antieke regelgeving zou wapperen. Ongetwijfeld heeft zij nog gelijk ook en zodoende is de claim terecht. Of het plan van aanpak daadwerkelijk werkt is een heel ander verhaal. Sites blokkeren blijkt immers tot op heden onmogelijk, het is bijvoorbeeld nog steeds doodeenvoudig om The Pirate Bay te bezoeken. Daarom een gratis tip voor de echte geldwolven: exploiteer jullie copyrights lekker zelf.

Evenals voor het torrentaanbod zijn er ook al legale lyrics sites, waarnaar helden zoals de mensen achter Rap Genius kunnen linken. Linken naar een andere site mag ook gewoon. Voorlopig althans, aangezien GeenStijl momenteel in afwachting van het hogere beroep strijdt voor de huidige vorm van internet, waar verwijzen naar andere sites niet geldt als het openbaar maken en kopiëren van content. Vele businessplannen op het internet zijn gebaseerd op hyperlinken. Als de strijders van de auteursrechten hun zin krijgen, verliezen wij hele aardige sites, zoals deze én – jawel – deze. Het lijkt mij dus onvoorstelbaar dat linken naar sites verboden wordt en dit is wellicht een ontsnappingsroute voor de ‘foute’ aanbieders van songteksten.

Arrrrrrr
Snowden toonde aan dat niets waterdicht te beveiligen is. Niets in de digitale wereld is veilig, niets is te verbieden. De claim van de NMPA is daarom dom. Dom, omdat zij gratis publiciteit aan de lyrics sites geeft. Dom omdat een verbod niet gaat helpen. Dom omdat het internet altijd een oplossing vindt. De vertegenwoordigers van de creatieve sector zijn niet innovatief genoeg om moderne verdienmodellen te bedenken en klemmen daarom de rest van de wereld vast in de twintigste eeuw. Creëer een volwaardig alternatief en men zal kiezen voor de duurzame en legale variant, zoals Spotify voor muziek en Netflix voor films en series. Een verbod is zo gammel als het zelfvertrouwen van Miley Cyrus. Misschien dat haar management tips heeft om de boel uit te melken.

Dit was een gastbijdrage van Medium eindredacteur Jorit Hajema. Ook een bijdrage leveren? Mail maar mediumonline@mercurius-uva.nl

Cover: Flickr.com/Tracy O

860 Total Views 1 Views Today

Reacties

reacties

Categories: Opinion